Kleine Gros down Under

De Duck Race 2007 was een succes… rond de 3000 eendjes verkocht! Niet te geloven dat dit zoveel mensen op de been brengt! Het was een leuk om dit eens gezien te hebben en ook om hieraan te mogen meewerken. Een mooie afsluiter van een geslaagd weekend!

Tijdens onze wandeling op zaterdag heb ik wat foto’s genomen om jullie een beeld te geven over de omgeving:

23/03/2007 zal toch altijd een speciale dag blijven… je viert niet elke dag je verjaardag aan de andere kant van de wereld he!!!
Ik begon de ochtend met het lezen van enkele smsjes die ik ’s nachts ontvangen had, vervolgens opende ik de pakjes en andere post die de voorbije dagen aangekomen waren. Boekjes, chocolade, briefjes, kaartjes, … toch leuk he ) Tijdens het ontbijt kreeg ik mijn eerste lokaal cadeau: oorbellen!

Om iets te trakteren op het werk had ik pannekoeken gemaakt op donderdag en Fiona had pruimentaart gemaakt! Het woord ging heel snel rond, met het gevolg dat om 10 u, tijdens de koffiepauze op het werk, ons geheel bureau vol zat met lekkerbekken die graag iets wilden proeven!!!
In de namiddag was het dan weer pakjestijd ) Van een van de vrouwen in de lunchroom heb ik een armband gekregen en een doosje met speciale chocolade. Van mijn collega’s in de bureau heb ik een heel mooi dingetje gekregen: een wit rechthoekig blokje hout, met daarop een foto van de omgeving, heel mooi! Als extra heb ik nog van hun muzikaaltalent mogen genieten want ze hebben mij een liedjes gezongen )

Na het werk was het tijd om te gaan vieren. Op naar Smash Palace, hier heb ik mijn eerste lokale pint bier geproefd, best wel lekker. Maar mijn oog was gevallen op de Stella in de frigo’s achter de toog en heb ik verder nog genoten van een pintje Stella, ook Jade, Danielle haar verloofde, wist ervan te genieten! Hier heb ik ook nog en aantal telefoontjes ontvangen van broer, papa, mama en ons tante Rita. Iedereen die mee was om een glaasje te drinken vond het dan ook heel grappig om mijn eens Nederlands te horen praten en nee… ze verstonden er niks van )

Om de avond af te sluiten zijn we bij de Turk gaan eten, heel lekker. Als dessert had Danielle gezorgt voor een chocoladetaart met kaarsje erop, blazen geblazen! ) En zo was ik weer een dagje ouder… eentje die ik nooit meer zal vergeten!

Op zaterdag ben k samen met Vincent, onzen Hollander ) naar Hastings gereden. Ik heb hem afgezet in Napier en ben dan in mijn ukkie verder gereden naar the show grounds te Hastings.

De inkom prijs van 5 NZ $ betaald en dan genoten van een leuke namiddag. Hoewel het niet zo veel belovend begon! Het werd ineens heel erg bewolkt en dan bleek dat de lagere proeven aan de gang waren. In Belgie enzo valt dat nog wel mee, maar hier trok het eigenlijk op niks! Maar ik heb van die tijd gebruik gemaakt om wat rond te wandelen in de stallen en tussen de camions, waar toch hier en daar wat mooie exemplaren te voorschijn kwamen! Na mijn wandeling was de hogere klasse in de jumping net van start gegaan. Een uurtje later had ik wel genoeg gezien en ging ik op zoek naar de dressuurruiters… en wie zoekt die vindt!!! Er was een internationaal tornooi aan de gang tussen Zuid-Afrika, Duitsland en NZ. Met heel veel plezier hebben ik naar hun kunnen gekeken!
Jammer genoeg moest ik die dag nog naar huis rijden en werd het dan ook tijd om terug te keren. Net wanneer ik voorbij een mooie crosshindernis wandelde hoorde ik dat ze binnen enkele minuten van start gingen gaan met de cross. Helaas heb ik dit niet meer kunnen zien! ( maar ik het toch genoten van mijn dag, het voelde een beetje zoals thuis aan ) Rond 8u30 en met 48o km op de teller was ik uitgeteld!

Van Nieuw-Zeelands bekendste vulkaan Mount Ruapehu op het Noordereiland is zaterdagavond, voor mij zondagochtend, een grote modderlawine naar beneden gekomen. De massa kwam uit het kratermeer van de vulkaan, die zich sinds de laatste uitbarsting, twaalf jaar geleden, met heet zwavelachtig water had gevuld.

De plaatselijke regering  had de lawine al jaren verwacht. Zij legde een aantal kunstmatige waterlopen aan, die de stroom in goede banen moest leiden. Het lijkt erop dat dit gelukt is.

Een eerdere lawine van dezelfde vulkaan doodde in 1953 meer dan 150 mensen. Ruapehu is een grote toeristische trekpleister. De omgeving van de vulkaan vormde Mount Doom in de opnames van de beroemde speelfilm Lord of the Rings.

Hmmm heerlijk, donderdag 15/03 was mijn laatste dag op het werk. Om de week af te sluiten ben ik vrijdag rond 9u vertrokken richting Wairoa, op ontdekkingstocht ) samen met Danielle en Vincent, de Hollandse stagair. De bedoeling van deze rit is wat inzicht te krijgen in de staat van de weg, de verschillende bezienswaardigheden en de accommodatie langsheen de weg om dan later te verwerken in mijn fietsroute!

Als eerste herkenningspunt moesten we een weg tegen komen aan onze linkerzijde, dit was het begin van de grote lus, wat eventueel gebruikt zou kunnen worden als alternatieve route. Maar zoals je kon lezen scheef ik ‘moesten’ en zijn we die weg dus niet tegen gekomen! Dan zijn we de eerste straat rechts ingeslaan, met het gedacht dat het het begin was van de kleine lus.
Prachtige taferelen: de paarden in de weide, een veldweg langs de berg waar maar geen einde aan bleek te komen en met de schapen en koeien langs de weg.
Op een bepaalde moment besloten we toch maar terug te keren want het bleek nu wel duidelijk de kleine lus niet te zijn!

Eens terug op de hoofdweg wisten we plots waar we waren en ging alles iets vlotter dan voordien! De volgende afslag was deze keer wel de juiste, recht naar het Donereille park. Dit is een natuurgebied met een rirvier, een plaats waar je kan kamperen of gewoon even uitrusten en genieten van de natuur. Het was ook de start van de kleine lus, die we dan ook verder verkend hebben. Vlak achter een scherpe bocht werden we opgewacht door een boer met zijn honden die  de schapen naar huis aan het drijven waren. Ongelofelijk hoe goed deze dieren getraind waren om dit hoopje schapen bij mekaar te houden en bij elke andere toon van de baas zijn gefluit wist wat hij moest doen!
De volgende attractie op onze weg was de Hackfalls Aboretum… een prachtige plek!!! Aan de ingang werden we opgewacht door Bella en haar vrienden. Dit was eigenlijk een plek waar ik zelf best wel zou willen wonen. Ik vind het leven aan de zee wel leuk, maar de natuur ginder is toch eens zo mooi!

Met beide wijzers op 12u was het tijd om te eten, goed getimed want we waren net in Tiniroto aangekomen. Om dan even later met een goede hamburger in de maag onze weg verder te zetten, met de volgende stop in Te Reinga. Een mooi plekje om weer even uit te rusten en te genieten van de watervallen!

Verder was er niet meer vele te zien. In Wairoa zelf zijn we op zoek gegaan naar een heel bekende bakkerij, gekend voor de meatpies! Danielle moest er verschillende meebrengen voor Nana, om in te vriezen ) die oudjes toch )

Op onze terugtoch hebben we dan wel de grote lus gevonden, maar bleek geen goed alternatief voor de drukk hoofdweg, maar het heeft ons wel heel mooie beelden opgeleverd!

Een dagje Napier… Deze stad staat bekend als de Art Deco city omdat ze na de aardbeving in 1931 volledig heropgebouwd is in de jaren 30 stijl en dit in 2 jaar tijd!

Bij onze aankomst in de stad zijn we een hapje gaan eten op een terras aan de dijk onder een prachtige sterrenhemel. Nadat we ons buikje rond gegeten hadden zijn we een strandwandeling gaan maken alvorens het slapen gaan. Tijdens die wandeling passeerden we een aquarium met dolfijnen, pinguins en zeehonden. Jammer genoeg zaten ze verborgen achter een hoge omheining. Maar hun triestig gehuil was duidelijk hoorbaar, we besloten dan ook om de dieren de volgende dag te bevrijden ) Kleine Gros to the rescue!!! (geen paniek, uiteindelijk hebben we besloten het toch maar niet te doen… ‘k zou hier wel in de gazet willen verschijnen, maar precies toch liever op een andere manier )

We hebben overnacht in een heel gezellig motel, waar we net voor het slapen gaan nog naar de film ‘Terminal’ keken.

Onze maandag begon iets later dan gewoonlijk want Danielle moest maar op de conferentie zijn om 9u30, veel tijd om een beetje uit te slapen dus!
Met een lekkere verse koffie in de hand ben ik begonnen aan een wandeling door de stad en heb deze beeindigd in de winkelstraten.
Namiddag besloot ik naar Hastings te rijden om er op zoek te gaan naar ‘the showgrounds’. Van 14 tot 18 maart vindt hier namelijk het ‘horse of the year’event plaats. Na een kleine kwartiertje rijden had ik mijn bestemming bereikt. Er bleken al heel wat ruiters aanwezig te zijn, ik ben dan ook eens gaan wandelen tussen de stallen en de camions om het wedstrijdleven te kunnen opsnuiven.
Tegen 4u30 stond ik voor de deur om Danielle op te pikken en weer naar huis te rijden. Op onze terugweg konden wederom genieten van het pachtige landschap, een mooie afsluiter van een geslaagde dag!

Hier ben ik weer… heb jullie een beetje verwaarloosd de voorbije week! Aroha mai… ik geef jullie snel een update!

Op maandag heb ik eventjes samen gezeten met mijn stagementor, hij wilde weten hoe het met mijn bike tour gesteld was. Hij was zeer tevreden en zei dat ik tot nu toe goed werk geleverd had. We hebben daarna samen een enquête opgesteld, die ik later op de week rond gedeeld heb in de stad.
Verder was hij ook nog heel erg geinteresseerd in mijn gevoel over mijn verblijf hier in Gizzy… of ik tevreden was met mijn gastgezin, of er dingen zijn die ik echt mis, of het een beetje gaat, emotioneel dan ivm de dood van onze nonk… maar ik heb hem gerust kunnen stellen en gezegd dat alles goed met me gaat en dat ik hier een hele goeie tijd heb!

Dinsdag was surfdag… ik ben samen met Josh en Francesse, 2 collega’s, naar Makarori, the beach in town, gereden om wat les te krijgen van Josh. Hij heeft namelijk een beetje de reputatie om een goede leermeester te zijn! En dat is hij zeer zeker… ik heb heel wat vooruitgang gemaakt, ipv 2 seconden sta ik nu al een hele golf lang recht op mijn bord! Heel heel leuk!!! Josh was een beetje onder de indruk, omdat het nog maar mijn 4de keer was en dat het me al zo goed lukte ) Ben er best wel fier op… zit sporten dan toch echt in de Degrossengenen? )

Om in de stemming te geraken voor ons tornooi, tijdens het weekend en de teamgeest aan te wakkeren had Gay, een teamgenoot en collega, het hele team uitgenodigd voor een BBQ, bij zijn thuis. Lekker gegeten en nog eens kunnen genieten van sweet corn!!! hmmmmmmmmmm niet te geloven. Het is dus gewoon gekookte mais maar nog op de kolf, daar een beetje goei boter op met een klein beetje zout!!! Mannekes, mannekes, manneke echt super lekker )

Vrijdag vertrok het Gizzyteambusje om 12u richting Whangamata om tegen 6u30 ginder te arriveren. Onderweg konden we genieten van het iets groenere landschap dan in Gisborne zelf en van de mooie paarden, koeien, geiten, schapen, …8u20 zaterdag ochtend, met de dauw nog op het gras begonnen we aan onze eerste voetbalmatch van de dag. Na een goede voorzet van Josh naar mezelf liep ik mijn benen vanonder mijn lijf om dan snel alles weer onder controle te krijgen en deze actie af te sluiten met een DOELPUNT )
Dit bleek dan uiteindelijk, na 2 andere matchen gespeeld te hebben, ook het enige doelpunt te zijn van de dag!
In de namiddag stond touch rugby op het programma. Na een zeer uiteengezette uitleg over de spelregels van Paul was ik klaar voor de strijd. Maar dit is een ongelofelijk verwarrende sport, niet makkelijk wanneer je het voor het eerst speelt en dan nog zo snel ook nog… Ik heb mijn best gedaan tijdens de 1e en laatste match, de rest van de tijd heb ik met een goedkeurend oog aan de kant toegekeken. Dion, Max en James hebben in deze descipline gescoord. Ja… het was de moeite!

’s Avonds zijn we gaan eten, SUPER lekker en veel :-p alle ‘t is te zeggen, ik heb een beetje vanalles geproefd… ik heb dat zo geleerd, dus ja dan doe ik dat ook he! Onze Josh en zijn zus Liz hebben dan nog even de show gestolen op de dansvloer met een portie salsa!!! Ik moet toch toegeven dat een goed dansende vent mijn bloed altijd eventjes sneller doet slaan )

Zondag zijn we vroeg vertrokken, dit keer reed ik mee met Josh, zijn zus en Nathan. Wij zijn dan een thikitour gaan doen, we zijn langs Waihi beach, Tauranga, Mt Manganui, Whakatane, Opotiki en the gorge gereden… een hele mooie rondrit! Tegen 5u waren we weer in Wainui, daarna direct een sms gestuurd naar Danielle, mijn collega, om het startsein te geven voor onze trip naar Napier.

http://www.hamjournaal.be/hamjournaal5/_bh/20070301_columnreinhilde_asi/default.asp