Ingedeeld onder: Uncategorized
Hier ben ik dan na een week… Niet te geloven dat er al een week om is! Ik zit ondertussen al helemaal onderaan het noordereiland!
Pahia was nogal gewoontjes… niks echt speciaals, hoewel er een super mooi golfclub was: check out this view!!!
Daar heb ik een nacht verbleven, terug naar Auckland gereden en daarna vertrokken op het grote avontuur: goining down south!
Het was een hele vriendelijke chauffeur en een leuke groep. Daar zat toch wel geen Belg op de bus zeker!!! en dan nog wel van Antwerpen (oud, versleten en heel veel zagen! maar ondanks heb ik sympathie voor de man, hij doet het toch maar en zelfs op zijne alleen!!) 
) Ne mens is toch ne keer blij om terug Nederlands te kunnen babbelen! De nacht in Rotorua doorgebracht en daar de dag nadien vertrokken naar Taupo. Heel wat mooie dingen gezien, zoals kokende modder en een geiser! Niks betaald want ik ben er al een dag geweest, dus wilde hier geen geld verspillen.
De rit naar Taupo was super leuk. Een hele leuke groep en nog steeds dezelfde chauffeur. Op het einde van de dag zijn we allemaal samen gaan eten in een Ierse Pub voor 20$ kregen we een spaghetti en 3 wijnglazen – die ik niet allemaal heb opgedronken! – een zeer gezellig boeltje. Wat dan ook zeer grappig werd wanneer onze oude Belg, Robbert, genoeg op had en hij de jonge dames naast hem begon te versieren! Om toch een beetje fris te zijn voor de volgende dag ben ik op tijd gaan slapen.
Om 5u20 liep de wekker af! Buiten was het super koud, maar eens goed ingeduffeld was daar weinig van te merken. De bus was er om 6u20 om ons naar de start van de Tongariro Crossing te brengen! WAW wat een wandeling! Afzien, niet te geloven, maar zeker de moeite waard! Integenstelling tot zustermans had ik wel PRACHTIG weer, waardoor ik nog een beetje kleur bij heb ook nog ) Tijdens deze toch was ik in het gezelfschap van 2 leuke meiden: Sandra en Malinene (op foto met mij) Op de bus naar huis heb ik nog wat nederlandse meisjes leren kennen, maar die zaten helaas op het einde van hun tocht en keerden vandaag weer naar huis!
Ongelofelijk maar waar voelde ik me vanochtend heel goed. Ik dacht dat ik niet meer zou kunnen bewegen van de spierpijn, maar alles viel heel goed mee. Onze tocht naar Wellington was mooi, heb ook wat slaap kunnen inhalen – sinds ik vanuit Gizzy vertrokken ben en in de hostels slaap, slaap ik niet meer zo goed! Aangezien er altijd wel iets of iemand dat me wakker maakt. Maar geen rede om ongerust te zijn, ik slaap toch ng voldoende hoor- Rond 4u zijn we in Windy Wellington aangekomen, gelukkig was het geen winderige dag, het was STRALEND weer. Heb dan ook alles dadelijk neergezet op de kamer en de stad in getrokken! Om te eindigen in de supermarkt om mijn avondeten te kopen.
Voila, het is hiet nu 8u en heb heerlijk gegeten, jawel ik heb zelf gekookt – briefstuk met sla, wortelen, mais en aardappelen – sebietjes ga ik naar een film kijken waarschijnlijk en dan dodo doen. Morgen neem ik om 8u15 de boot naar het zuidereiland, verblijf dan 2 dagen in Nelson om naar Abel Tasman te gaan.
Heb intussen ook nog regelmatig contact met mijn ex-collega’s en iedereen maakt het goed en ze missen mij. (net zoals ik hen trouwens!) Ik moet zeggen dat ik me momenteel echt goed voel. De tijd gaat zeer snel en amuseer me heel goed. Hopelijk blijft het weer me gunstig voor de komende 2 weken.
Een hele dikke kus aan iedereen… het begint serieus af te korten!
Ohja voor zij die het zich afvragen… neen ik had gene kater na mijn tequillia-avontuur! Da’s kunnen he! Hihi )
