Kleine Gros down Under

Hmmm heerlijk, donderdag 15/03 was mijn laatste dag op het werk. Om de week af te sluiten ben ik vrijdag rond 9u vertrokken richting Wairoa, op ontdekkingstocht ) samen met Danielle en Vincent, de Hollandse stagair. De bedoeling van deze rit is wat inzicht te krijgen in de staat van de weg, de verschillende bezienswaardigheden en de accommodatie langsheen de weg om dan later te verwerken in mijn fietsroute!

Als eerste herkenningspunt moesten we een weg tegen komen aan onze linkerzijde, dit was het begin van de grote lus, wat eventueel gebruikt zou kunnen worden als alternatieve route. Maar zoals je kon lezen scheef ik ‘moesten’ en zijn we die weg dus niet tegen gekomen! Dan zijn we de eerste straat rechts ingeslaan, met het gedacht dat het het begin was van de kleine lus.
Prachtige taferelen: de paarden in de weide, een veldweg langs de berg waar maar geen einde aan bleek te komen en met de schapen en koeien langs de weg.
Op een bepaalde moment besloten we toch maar terug te keren want het bleek nu wel duidelijk de kleine lus niet te zijn!

Eens terug op de hoofdweg wisten we plots waar we waren en ging alles iets vlotter dan voordien! De volgende afslag was deze keer wel de juiste, recht naar het Donereille park. Dit is een natuurgebied met een rirvier, een plaats waar je kan kamperen of gewoon even uitrusten en genieten van de natuur. Het was ook de start van de kleine lus, die we dan ook verder verkend hebben. Vlak achter een scherpe bocht werden we opgewacht door een boer met zijn honden die  de schapen naar huis aan het drijven waren. Ongelofelijk hoe goed deze dieren getraind waren om dit hoopje schapen bij mekaar te houden en bij elke andere toon van de baas zijn gefluit wist wat hij moest doen!
De volgende attractie op onze weg was de Hackfalls Aboretum… een prachtige plek!!! Aan de ingang werden we opgewacht door Bella en haar vrienden. Dit was eigenlijk een plek waar ik zelf best wel zou willen wonen. Ik vind het leven aan de zee wel leuk, maar de natuur ginder is toch eens zo mooi!

Met beide wijzers op 12u was het tijd om te eten, goed getimed want we waren net in Tiniroto aangekomen. Om dan even later met een goede hamburger in de maag onze weg verder te zetten, met de volgende stop in Te Reinga. Een mooi plekje om weer even uit te rusten en te genieten van de watervallen!

Verder was er niet meer vele te zien. In Wairoa zelf zijn we op zoek gegaan naar een heel bekende bakkerij, gekend voor de meatpies! Danielle moest er verschillende meebrengen voor Nana, om in te vriezen ) die oudjes toch )

Op onze terugtoch hebben we dan wel de grote lus gevonden, maar bleek geen goed alternatief voor de drukk hoofdweg, maar het heeft ons wel heel mooie beelden opgeleverd!